شواهدی از رد پای انسان اولیه در غار « سام ‌دُر »

باستان‌شناسان کره جنوبی در مطالعات خود در غار "سام دُر" گیلان به شواهدی از حضور انسان های اولیه از جمله ابزار های سنگیی دست یافتند. آنها احتمال می دهند این آثار بین 50 تا 100 هزار سال پیش قدمت داشته باشد.
تهران-خبرگزاری میراث فرهنگی، گروه میراث فرهنگی: باستان‌شناسان کره جنوبی احتمال می دهند در مطالعات باستان‌شناسی خود شواهدی از سکونت یک صد هزار ساله انسان در غار سام‌دُر در استان گیلان دست یافته‌اند. این گروه اعلام نظر قطعی را منوط به انجام مطالعات آزمایشگاهی دانسته‌اند.
به گزارش میراث خبر این گروه که برای تکمیل تحقیقات خود درباره تاریخ و تمدن ایران، به گیلان سفر کرده‌اند 20 منطقه را در سال 2007 مطالعه و از این مناطق غار سام‌ در را برای ادامه مطالعات انتخاب کردند. به گفته "کیدونگ به"، سرپرست تیم مطالعاتی کره در این پروژه بیش از 20 منطقه از سایت مورد نظر پس از یک دوره طولانی برای آمادگی های لازم از 15 جولای 2007 مورد بررسی قرار گرفته است براساس همین بررسی ها محوطه هایی بسیار غنی از آثار عصر آهن در غارهای موجود در نواحی کوهستانی "دره سامدور" بدست آمد. منطقه دره سامدور اساسا منطقه ای است که طبق برنامه ریزی های پیشین قرار بود دراین پروژه مورد بررسی قرار گیرد. مهم ترین یافته های این پروژه در غاری موسوم به غار "یارشالمن" به‌دست آمده است که علاوه بر فسیل های به جا مانده از بقایای حیوانات در درون غارهای آهکی، بقایایی از نوعی سنگ چخماق مربوط به عصر میان سنگی را نیز در خود دارد. این آثار به ویژه دراین استان، مجموعا یافته های جدیدی هستند که تصور می شود که در آینده نیز یافته های بیشتری از عصر سنگ از همین منطقه به‌دست آید. این یافته ها مبنای تازه ای برای بررسی های بعدی باستان شناسی مربوط به دوره پیش از تاریخ در گیلان خواهد بود.
کیدونگ به، هدف اصلی خود از ادامه این پروژه باستان شناسی در گیلان را کشف محوطه های بسیار قدیمی تر در عصر سنگ دانست که می تواند شواهدی بسیار مهمی برای درک پراکندگی نوع بشر در تمام نواحی آسیای مرکزی و حتی از آن دورتر در نواحی شمال شرقی آسیا باشد. این پروژه همچنین طرحی کاملا جدید برای درک و شناسایی مسیر مهاجرت های اولیه انسان به شرق آسیاست زیرا فرضیه های مرسومی که تاکنون دراین زمینه ارائه شده، این مسیر مهاجرت را از هند به سوی جنوب شرقی تا شمال شرقی آسیا دانسته است. به عقیده وی جاده ابریشم که در دوره تاریخی مسیر کاملا مشخصی و شناخته شده ای است می تواند احتمالا مسیر بزرگ تری برای حرکت و پراکندگی انسان اولیه در منطقه اوراسیا باشد. درحال حاضر بررسی های پراکنده ونامنظمی توسط برخی از تاریخ دانان و همچنین متخصصان قوم شناسی موسسه میراث فرهنگی، دانشگاه هانیانگ در کنار همین پروژه صورت گرفته است. گسترش و توسعه دین زرتشت و نیز توسعه و گسترش روش های سفالگری، تکنبک های فلزکاری در دوران باستان همچنین انتشار هنرهای تزیینی و همچنین انواع مدل های بافت منسوجات، حرکت اقوام مغولی و مانند آن از جمله موضوعاتی است که توسط متخصصان مورد بررسی قرار گرفته است. وی گفت: «با توجه به یافته های موجود انتظار می رود که بتوانیم الگوی گسترده و روشنی از مهاجرت انسان و نیز حرکت های فرهنگی در قاره اوراسیا به‌دست آوریم.» کیدونگ به در ادامه گفت: « تصور می رود که ایران مرکز بسیاری از فرهنگ های منطقه اوراسیا باشد که در عین حال امکان جذب و نیز انتشار و تقویت فرهنگ های مختلف را از و به نواحی پیرامون خود در شرق و غرب داشته است. از نظر جغرافیایی نیز ایران به عنوان دروازه حرکت فرهنگی خاصی که از خاور نزدیک به شمال شرق آسیا تا دیگر نواحی وسعت داشته، تلقی می شود. به ویژه منطقه جنوب دریای کاسپین، چنانکه از یافته های جدید مربوطه به عصر سنگ برمی آید، برای شرح مسیر مهاجرت اولیه انسان های منطقه اوراسیا از شرق افریقا بسیار مهم و تعیین کننده است. براین اساس من دریافته ام که انسان های اولیه (هومونید) باتوجه به برخی یافته ها در منطقه گرجستان، حضور بالقوه پررنگی در بخش های جنوبی حوزه کاسپین داشته است.» وی برای ادامه این پروژه مطالعاتی اعلام آمادگی و اظهار امیدواری کرد که این بررسی ها سبب ارتقای تبادلات آکادمیک میان دو کشور ایران و کره باشد.
زهراکشوری

منبع: خبرگزاری میراث فرهنگی
0     0  
/ 0 نظر / 8 بازدید